Azrail’e çektim, mesajı cepten.
Cebe düştü cevap, “ölme de sürün.”
Al dedim canımı, kurtul git benden.
Dedi ki torpil yok. “ölme de sürün.”
Bir kör talihim var, tersi bir tipim.
As hadi beni as, yok mu bir ipin.
Hasta yap erisin, etim kemiğim.
Hiç olamaz dedi, “ölme de sürün.”
Doğuştan şanssızım, suyum bulanık.
Yüreğim sağlamda, bağrım çok yanık.
Düşündüğüm her şey, doğuştan yamuk.
Hadi çek git dedi, “ölme de sürün.”
Ne desem neylesem, hep tersi elde.
Ne bulursun benim gibi bir kelde
Yalvartma beni bak, laf bitti dilde
Kes traşı dedi, “ölme de sürün.”
Adam koydum araya, bir defalık,
Yapıversin dedim son bir fedakârlık.
Başka yerlerdeyim, demiş şu aralık.
Not göndermiş bana, “ölme de sürün.”
Gitmiş Afrika’ya, işi çokçaymış.
Asyalılarda biraz fazla safçaymış.
Benim gibilerse, geçer akçeymiş.
Faceye de yazmış, “ölme de sürün.”
ODABAŞI tamam, ölmede sürün.
Çalıştır saksıyı, her tipe bürün.
İster Ali ol ister veli görün.
Tercihin böyleyse, “ölme de sürün.”
Mayıs-2013/KEPEZ/ÇANAKKALE
Şuayip OdabaşıKayıt Tarihi : 2.12.2013 21:26:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!