Yalnızlığımla tükettiğim hayatımın bir gecesini daha teslim ediyorum içimdeki azraile…
Ellerimi uzattığımda bir dost daha bulamamaktan korkan düşüncelerim ve garip ama kimseyi istemeyen ruhumla bir gecemi daha teslim ediyorum içimdeki azrail’e ve azrail’imin içindeki başı boş sensizliğime…
Uzun ve sonu olmayan bir koridora bakar gibi bakarken geçmişime,ansızın uzanıveriyor ellerim kulaklarıma,ve bastırıyorum kulaklarımdan gelen acı sese…
Hayır,olamaz diyorum,hayatım böyle bir boşluk olamaz…
Ve bu koridordaki gibi giriş ve çıkış kapıları olamaz diyorum hayatımda…
Kapılar,
Sadece kapıları olan,uzun ve sonu olmayan yolumda bir adım daha atmak istemiyorum…
Tamamını Oku
Pozitif enerji dağıtmıyorsan,hep kapılara negatiflikle bakarsan yalnızlık kaçınılmazdır Sevgili Pınar.Bu yazını bile olduk ça karamsar buldum.Oysa umut olmalıydı,yalnızlıkları yok etmenin ylları olmalıydı yazdıkların.Yaşam tek ve sana verilmiş en büyük değer.Anlardan oluşmuşluk..BU anları dolu geçeirmek senin elinde,ya ni biz insanların bakışında saklı...iÇİNDE VAR OLAN İNSAN SEVGİSİNİ PAYLAŞMAK BİZE MUTLULUK KAPILARINI ARALAYACAKTIR? azreilden söz etmek neden henüz....
muhteşem bir yazı... cümleleriniz çok güzel, bence düz yazı üzerine yoğunlaşmalısınız...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta