Takvimden koparılır yapraklar birer birer;
Bir yıl sonra kocaman takvim tükenip biter.
Bize verilen ömür de tıpkı takvim gibi,
Her geçen gün, yırtıp atılan bir yaprak sanki.
Koparılan her yaprakla insan azar azar,
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta