Takvimden koparılır yapraklar birer birer;
Bir yıl sonra kocaman takvim tükenip biter.
Bize verilen ömür de tıpkı takvim gibi,
Her geçen gün, yırtıp atılan bir yaprak sanki.
Koparılan her yaprakla insan azar azar,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta