Aziz emmi Şiiri - Ahmet Durmaz 3

1930 samsun kavakta doğdu
Halil ve satinin ikinci oğluydu
Dumanlı köyünün çocuğuydu
Nasipsiz ah bu aziz emmi

Daha yedisinde babası ölmüş
Dul ana 3 çocuk yetim kalmış
Hayat yükünü erken sırtlamış
Kadersiz ah bu aziz emmi

Yokluk içinde davar peşinde
Yılları devirdi çobanlık işinde
İlk çıkmış köyden yirmisinde
Kısmetsiz ah bu aziz emmi

Aradı gönlünün sultanını buldu
Düğün yapacaktı sattı 50 koçu
Yetmedi akrabadan aldı borcu
Çaresizdi ah bu aziz emmi

Şenlik başlamış ziyafet varmış
Kınası yakılmış takılar takılmış
Attı imzayı almış başına belayı
Mubarek olsun ah bu aziz emmi

Ayşe yengemizi getirmiş urfadan
Evini yaptırmış çamurlu tuğladan
Çatısıyı kapattı kiremiti kırmadan
Muradına ermiş ah bu aziz emmi

Şenlik bitmiş herkez çekip gitmiş
Hayatı iyi veya kötü devam etmiş
Dağa saldı davarı bitti cicim ayları
Hayırlısı olsun ah bu aziz emmi

Yemek yaparmış bulaşık yıkarmış
Sobayı yakarmış bileziği takarmış
Hamur açarmış çocuğa bakarmış
Arada kalmıştı ah bu aziz emmi

Pazarlık bitti yenge evden kaçmış
Yıllar geçti yaş yetmişe dayanmış
Kala kala üç çocuk ortada kalmış
Zavallı garip ah bu aziz emmi

Burdan sesleniyoruz can valime
Biraz acıyın aziz emminin haline
Allah aşkına gidinde görün evine
Bu samsun kavak duman köyüne