- mezopotamya yusuflarına…-
ey züleyha
ey çölün sinesindeki esmer fırtına
ey geniş salonlardaki yalın ve yalnız güzellik
ey kendini kendinden kıskanan
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




ey Züleyha ah ettiren adın ile Yusuf kuyularında kalasın...bir aşkın damıtılmış buğusunda Rab'be ulaştırasın....ahh Züleyha adını adımın önüne koyarken Yusuf kokan ellerinle yüreğimi hançerliyorsun ve Züleyha seni aşık ettiren aşkın sahibine kendimi kurban ediyorum...
şiiri böyle hissettim...sağolasın ömrün bereketlensin Necdet Karasevda....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta