Mevsimler
Bulutlar
Şairlerin ağladıklari yerlere bırakır gözyaşlarını
Ah be Eylül
Ah Yusufpaşa
Ah o mor renk orkide
Ben geldim
Kör olmayasıcan
Kahrolmayasıcan
Gidipte geri dönmeyesicen
Bak ben geldim
Kokunu özleyenin
“Ya Dostum! .. Uğraşma be artık…”
Diyerek, fısıldadı zaman.
Bırakıp gitti işte, tamam.
Anladım, unutturmuyor yediğin vurgun
İyi de, O umursamaz, sen yorgun
Onun için sen, olmuşken artık rahmetli,
Birgun olur da seni cok üzerse,
Birseyleri yanlis yaptim dersen
Kapaginda benim adim yazili olan kitabi ac
Ve beni satır satır oku
Beni dirhem dirhem hatirla
Hersey unutulur zamanla
Hala Yusufpaşa'da dolaşır ruhumun gençliği
Yemlenmeye alışmış, arsız güvercinleri
Altı çapraz telli hasır iskemlelerde…
Ayrılırken gördüğümde titriyordu elleri,
Sıcacıktı ama nefesi
Memuriyet yıllarımın ta başında
Kaçta yattin dün gece?
Acaba çok horladın mi, üzerin açıldı mı sabaha karşı?
Bugün ne giydin, hangi kazağını, hangi ceketini?
Kestirince de olmuş ama ne uğraşırdın saçlarınla..
Dakikalarca beklerdik ayakkabani bağlamani,
Kahveni soğutmadan içmişsindir, endişe etmiyorum.
Yaprağım
Kavrulur yazın güneşinde,
Serin suların üstünde
Akan giden zamanda
Rüzgar uğultusunda
Kalır iki sayfa arasında,
Gittiğin yerler
Hep baharmış öyle mi?
Grileri maviye boyar
Umut ekerlermiş toprağa
Ben Turna değilim ki
Göçemem senin gibi
Ve anılar geldi kapima
Renkleri canli
Motifleri taze
Kırk yıl öncesinde
Yaşandığı gibi belleğimde
Yusufpaşa'da
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!