Azen uyan!
Uyan çünkü kalbim vazgeçti uyanıştan.
Cesaretim saç diplerime uzanan ellerimi kırdı.
Kolum kalkmıyor yerinden, belli belirsiz ölüyorum Azen…
Ağırlaştım Azen,içimde organlarım büyüyor gibi,soluğum içeride can çekişiyor sanki.
İçimde nefesime yapışan bir sonu soluyorum kesik kesik,gözlerim mimoza tozunu yutmuş, etraf yumurta sarısı.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta