Azat Ettim
Azat ettim seni…
Mübarek olsun gittiğin yollar.
Ben beklemeyi bıraktım artık,
geceyi sabaha bağlayan o eksik duaları da.
Bir isim düşüyordu içime her defasında,
şimdi anınca bile susuyor dilim.
Ne çok savaş verdim içimde,
kal der gibi sustum,
git der gibi ağladım.
Meğer en ağır yenilgi,
birini kaybetmek değilmiş…
Uğruna kendinden eksilmekmiş.
Sorarlarsa söyle;
çok seven bir yürek geçti hayatından.
Kırıldı ama beddua etmedi.
Yıkıldı ama ardına taş atmadı.
Sadece yoruldu…
Hem de kimsenin görmediği kadar.
Şimdi kime istersen ona git.
Hangi gözde huzur bulursan oraya bak.
Ben senden vazgeçtim diye değil,
aynada kendime yabancı olmamak için bıraktım.
Ve gün gelir de
beni neden sustu diye sorarsan kendine…
Bil ki insan en çok,
içinde bin kere ölüp dirildiği yerde
susmayı öğreniyor.
Ben seni değil…
Sende kalan kendimi toprağa verdim.
Asıl vedam buydu
17'05'2026
01.20
Kayıt Tarihi : 19.05.2026 02:52:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!