Birikiyor içimde sustuklarım,
her nefes alışı bir yük gibi taşıyorum.
Gecenin en karanlık yerinde,
uyku değil, düşünceler çağırıyor beni.
Azap, sessiz bir misafir,
kapıyı çalmadan giriyor içeri.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta