Yok mudur bu dünyada yalnızlığıma derman
Öyle bir haldeyim ki, nerde sabah orda akşam…
Olmuşum şu alemde sanki bir namekan
İnsanoğluna yakışır mı böylesi bir yaşam…
Aleyhime işliyor akıp geçen zaman
Nasıl bir insanım ki dinmedi yaram
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta