Geçtikçe zaman, tükendikçe hesapsızca
Ne de çok benziyorsun hüzünlere...
Yitiriyorsun belki de kudretli düşlerini
Düşüyorsun uçurum yüzlü sancılardan.
Ardında bıraktıkların çoğaldıkça
Eksiliyorsun, eriyorsun sorgusuzca.
Anılarla acılarını karıştırıyorsun birbirine
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta