Hergün bir takvim yaprağından kovularak dışında kalıyoruz zamanın
Biz bu hikayenin neresinde duruyoruz?
Bütün kuşları tuttuk yine de bitiremedik göçü
Nehir seslerini dinlesin ağaçlar
Daha derine, daha uzağa yürüsün sahil
Sonsuza kadar sürer sandım
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta