Ürəyimin divarından süzülüb gələn qan rəngli göz yaşım....
Axı necə bu dünyanın dərd-qəmiylə, kədəriylə savaşım.
Kimdən aman diləyim mən,
Kimə tutum üzümü,
Kimə sübut eyləyim mən həqiqəti-düzümü.
Heç bir kimsə deyilmiş ki sən demə heç mən deyən.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta