Boyuna posuna kurban olduğum
Aylarca seni karnımda taşıdığım!
Hep ninilerle,şiirlerle üyütüğüm
Yoksullukla büyütüğüm bebeğim.
Yemedim,içmedim seni besledim
Sen büyü aydın ol Azadım dedim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kendi içerisinde çelişen bir şiir. Anne ne diyor; 'Sen büyü aydın ol Azadım dedim Oku oku yavrum bilim,irfanı tanı' Azad ne yapıyor dağa çıkıyor! Peki Azad ne çabuk ilim irfan sahibi olduda dağa çıktı. 60 lardan 2000 lere bilimi, irfanı tanımadan bakarsan ortaya işte bu şiir çıkar. Entellektüel gelişimini tamamlayamayan toplumların işidir dağa çıkmak. Neden? Çünkü zihinle çözemediklerini silahla çözme sevdasıdır. Bu mantık, daha çok Azad mahsülü verir şaire. Saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta