Kelebeği yürekten salıverdim bağlara;
Bastım taşı bağrıma,boş kalınca ellerim
İster sümbüle konsun,ister çıksın dağlara,
Kuruyor biteviye kan kırmızı güllerim;
Ne çöl dayanabilir ne hortum tozlarıma.
Mecnun'u aratmıyor,şu perişan hallerim.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Zemheri çığı düştü,güneşli yazlarıma.
Şu gönlümden ben seni azad ettim kelebek.
Yoruyorsun! bir daha konma omuzlarıma...
Tesadüfen gezinirken rastladım şiirinize ve çok hoş bir raslantıdır, kendimi ve yaşadığım bazı harika ANları anımsadım..Sevgiylee
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta