Azad Yıldız Şiirleri - Şair Azad Yıldız

Sen gidince
Gökyüzü fazla büyük kaldı
Yıldızlar dağıldı, hiçbirine tutunamadım
Elimde tuttuğum kahve soğudu
Ama dudaklarımda hâlâ senin adın sıcak

Amed,
tu yê kevirên reş ên bêdeng î
di nav şevên bê stêrk de
dilê xwe yê şikestî li ser dîwaran daliqandî
her kevirê te yek carî dilê min e
yek carî jî gulekê ku hê jî dişewite.

Anne,
sen gittikten sonra
adım Azad kaldı ama
özgürlük bir yalan oldu.
Her sabah uyanıyorum
aynı boş yatakta,

Sesin özledim, Defnem, o yumuşak, özgür gülüşlü tonu...
"Azad" deyişin bile içimi özgür kılardı, hala kulaklarımda yankılanır.
Gece yarısı uyanıp dinliyorum sessizliği, senin ezgin gibi.
Kokunu özledim, Defnem.
O defne yaprağı tazeliği, hafif baharatlı, yeşil, her nefeste seni hatırlatan.
Bir dal kırdığımda burnuma dolar hala,

Gökyüzü bugün yine mavi
Ama içimde fırtına kopuyor sanki
Kalbim kırık dökük bir saat gibi
Tik tak yerine pat pat atıyor deli gibi
Sen gittin ya sevgilim uzaklara
Ben kaldım burada yalnız başına

Onların adına satirlar döktüm satırlara geceyi onlara armağan ediyorum sessizde dinleyip anılarını yazıyorum deftere

Bir pencere var, kapanmayan,
Gözlerimi dayadığımda
İçinden sızan sessizlik,
Kemiklerime işler gibi.
Her adımım boşlukta yankılanır,
Duygularım düşer,

Senin adın geçmiyor hiçbir rüzgârda artık,
ama ben hâlâ dallarıma seni asıyorum.
Gölgen yokken bile gölge bırakıyorum yere,
sanki ayak izlerin hâlâ ıslakmış gibi.
Sevmek, bir nehirin denize varmadan durması
– akıyor, akıyor, ama varamıyor.

Senin adınla başlayan her cümle yarım kalıyor
çünkü devamını getirecek kelime yok bende.
Gözlerin bir an bakınca içimde bahar açıyor
ama sen gidince o bahar birden kışa dönüyor.
Seninle aynı gökyüzüne bakmak bile yetmiyor artık
çünkü yıldızlar senin gözlerin kadar parlak değil.

Sen varsan, gece gündüz aynı oluyor
bir bahar dalı gibi titriyor içimde sabah
gözlerin değdiği yerde zaman duruyor
kalbim senin adını fısıldıyor, başka kelime kalmıyor.
Sen varsan, kırık cümlelerim tamamlanıyor
yüreğimdeki boşluklar doluyor usulca