Sordum kendime acıtan ne yaramı
Sardım sanmıştım senelerce
Küçük bir delikti sanki yüreğim
Kapandı sanmıştım kapılarım
Bir gün çıktın karşıma
Adını seslendim
Yüreğime dokundun yanağımı okşar gibi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




teşekür ederim
ayrılık çok acı verir sevene. kaleme sağlık
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta