solgun ve bitkin seyyah misali yollardayım,
zamanını kaybetmiş benliğimin asi öfkesiyle,
benden alınan duygularımı arıyorum her gece,
bulmaksa, bulmaksa bir ömür sürse dönmem geriye.
akşamlar alır içindeki tedirginliğimi ansızım,
anlayamam neden beni arattırdığını dünyanın,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta