yokluğun azab verir
gitme kal yanımda
bırakmadan tut ellerimi özlüyorum
bakışların ne denli deli pırıltıları
şap diye yanıp sönen bakışlarını
esirgeme benden aşkını
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




HASRETLE YOĞRULMUŞ GÜZEL BİR ŞİİR OKUDUM YÜREĞİNE SAĞLIK DOSTUM
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta