Sükûtun kıyısında durmuşum,
Ne bir nida var semâda, ne bir mecal içimde.
Gecenin rahminde doğmuş bir gam çocuğuyum,
Bahtım, kör bir kement gibi dolanmış bileğime.
Dünya dedikleri bu zindân-ı hayâl,
Bir varlık vehmiyle yontulmuş hezeyân.
Eyyam her dem ağyar, her an firkat yoldaşı;
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta