Sükûtun kıyısında durmuşum,
Ne bir nida var semâda, ne bir mecal içimde.
Gecenin rahminde doğmuş bir gam çocuğuyum,
Bahtım, kör bir kement gibi dolanmış bileğime.
Dünya dedikleri bu zindân-ı hayâl,
Bir varlık vehmiyle yontulmuş hezeyân.
Eyyam her dem ağyar, her an firkat yoldaşı;
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta