Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Çok güzel olmuş bir güzel haşlamış, taşlamış kalem...Sevgiler
Tek kelimeyle harika...Benim aklımdaydı siz önce davrandınız çok da güzel olmuş...
Tebrik ve ssaygılarımla abi...
Kültür emperyalizminin kıskacındaki Türkiye ve vurdumduymaz insanımızın melodramı işte bu.
batını uşağı olanların Türk Milletine ait hangi değer var ise,birer birer gidişnin sebebi bu paparazi programlar değil mi?
__En hassas nıktaları yakalayan Şahin Yılmaz dostumu yine alkışlıyorum.
Gözlerinden öpüyorum.
Kutlarım Değerli Dost Şairim bu anlamlı dizelerinizden dolayı. İstemeden gülümsedim bu acı halimize. Aslında bunlara prim sağlayan da biz izleyicileriz galiba. Seviyeli programlara rağbet eden de azaldı mı ne? Vay halimize.. Gülelim mi, ağlayalım mı? Selam ve saygılar. Hüseyin Sığırtmaç
Helal be ya...
Yakıştı...
Yorumumu yazacağım ama...
AZ SONRA.
Dilimize pelesenk olmuş.
Tebrikler şair.
Bu şiir ile ilgili 36 tane yorum bulunmakta