Kendine gel ey gönül, uyan artık şu düşten!
Uy emrine Mevla’nın, kork esfel’e düşüşten!
Aç gözünü ne olur, bet olmadan akıbet!
Din-i hakka sarılıp, son resulü takip!
Bir defacık verildi, şu hayatın unutma!
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Merhaba!
Pek akıcı, duygulu, coşkulu, ibret alınası ve manidardı.
Tebrik ediyor, bereketli ilhamlar diliyorum.
100+heybem.
Vesselam.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta