Gülmeyi matah sanıp, atıp durma kahkaha!
Atin sana meçhulken, gülüp durma her sağla!
Hak rızaya talipsen ve müştaksan felaha;
Günahına üzülüp, az gül ve de çok ağla!
Hiç olur mu pürneşe, sınavdaki bir insan?
Neticeyi görmeden, bayram etmek büyük gaf.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta