çok yağmurlarında ıslandım hayatımın
alfabeler gibi açmaktayken gözlerimi
her nasılsa ayakta kaldım solmadım
her güneşle ayrı ayrı yanmışken oysa ki
çok dolambaçlarında dolandım hayatımın
dehliz içtim kendimden geçtim sindim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
