İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
anadolunun gözyaşlarıyla ne nehirler oluştu ama insanlık gelişti diyebilirim en büyük medeniyetler burada konakladı en büyük insanlar buradan sürgün edildi hasretlik kaderi bu toprakların oda insanına hasret insanı nasıl hasretse ona saygıyla kal
Ay yildizlara mutluluk fisildarken gökyüzü sevincini yeryüzüyle paylasirken ben sana bir parça mutluluk yolluyorum içindeki umut çiçekleri hiç solmasin diye.
Baharin günesi bahtina dogsun acilar kederler gönlünden uzak olsun. Tüm güzellikler ve mutluluklar senin olsun.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta