Zıkkımlanmış babanın koynundaki çocuksun
bir bakıma varsın bir bakıma yoksun
garipsin, gurebadansın
kısıktır sesin
geçmiştesin
otuzunda yahut yetmişindesin
ama hala sarhoş babanın koynundasın
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta