Evet bebeğim ben sana doğruyu nasıl öğreteyim.
Sen benim doğrularımı kabul edecek misin.
Ben çektiğim acıları sen çekme istiyorum.
Sen bunları bilecekmisin..
Senin sevgine sayğı duyuyorum.
Ama o seni ne kadar seviyor ki bebeğim.
Hasret koma beni;
Anlamsız sevgilere itme,
sabahlarımın seninle olmasını;
Ay ışıgını seninle seyretmek istiyorum.
Nemli geceleri seninle yaşamak.
Anlam katmak sevgimize
Kar vurdu dağlarına memleketimin
Senin beni insafsızca vurduğun gibi
Üşüttü dondurdu insanlarımı.
Senin ateşinin beni yaktığı gibi;
Beni sevmelerin yok mu;
Gözlerimin önünde dans eder her gün.
Dağlar yol vermez bana.
Tuzak kurmuş felek yollarıma.
Ağlama
Aşkım gelirim sana
Görürsün karşında beni karanlıklarda...
Maralın gezdigi,dagbaşlarında.
Seninle küçük birdünya istiyorum.
Apak bir sayfa.
Ufacık tek katlı bir ev
Biryatak odamız olsun;
minikbir oturabilecegimiz,
yer minderli bir oda
Yine bak bekliyorum hüzünlü gecelerde.
Oysa sabaha beş kala çağırışlarını duymuştum.
Belki sensin diye,bir sevinç kapladı içimi.
Nafile sana gelen bütün umutlar bitti..
Öğrendim.evet geçte olsa öğrendim bunu.
Uzaklardan bir nefesim olmak istedi bir dost.
Bir tarafım hep yarım kalmış;
Şöyle baktığımda kendime
Diğer yarım sende kalmış.
Baharım, umutlarım
Ellerim bomboş…
Yüreğinde yüreğim kalmış…
Yılın dört mevsiminde seni sevdim.
Bazen ezbere bildigim her şeyi unuttum.
Ama bir tek seni unutamadım.
Beynime damıttıgım umutları büyüttüm.
İçimde bir sabah beni sıcacık öpüşlerle;
Uyandıracagın günü bekledim durdum.
Deli bir yağmur olsam.
Seni yagdıgım yerler kadar severdim.
Deli bir rüzgar olsam.
Seni estigim yerler kadar severdim.
Ama ben sadece deliyim.
Seni aldıgım her nefes kadar çok seviyorum.
Dalar bazen düşünürüm memleketi;
O yılları,yaşadığım şehri,
Havasını,suyunu,insanlarımı;
Nede mutluydum ve mutluyduk.
Komşularımız vardı içten.
Lokmasını bölüşen.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!