Şöyle...böyle...derken,
Yaşam oyununun
Gizemini çözmek üzere
Gidiyorum..Sarıyer'e..
Yıllardan 1980...
Aylardan Mayıs...
Gün 28....
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Kendisi için bu kadar güzel şiirler yazan bir eş. Ayşeniz çok şanslı. Allah sizi bir ömür ayırmasın. Harika bir şiir. Tebrikler.....Gönül dostu
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta