(A)yışığına mahsus diye dusunurdum en güzel ışık parıltısini ,gözlerini görmeden önce
(Y)ok denecek kadar az seni anlatacak tüm güzel kelimeler
(Ş)imdi bi mucizeye tanık oluyorum o nur yüzü görünce
(E)n güzel şey sensin bu hayatta insanın başına gelebilecek.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta