Aysel Eğrek Şiirleri - Şair Aysel Eğrek

Her kadın bir defa sever.... Aşık olduğunu zannederler. .. Bilmezler ki! Aşık olduğu kişi .... Bir gün ruhunu öldürecek ... Kadın seviyor ise dır dır eder! Erkeklerin tabiri ile boş konuşur ... Sevdiği erkek için saçını süpürge eder. .. Gerektiğinde ! Güzelliğinden vazgeçer ... Tek isteği .......... Sadece sevilmek ve sadakat , Tatili yoktur İşleri çoktur .. Yemek ,bulaşık , çamaşır ,ütü ... Birde aşklarının meyvesi bebekleri olursa ..,. Azıcık sabır azıcık yardım beklerler ... Azıcık da şevkatli olsa erkekler ... Güzelliği ziyan olmasa kadınların.., Erkeğin aşık olduğu kadın.... Kendine de zaman ayırabilse ...., İlk aşık olunduğunu gibi kalabilse ..... Gül gibi solmasa ,soldurulmasa ..... Ahhhh ahhhhh erkekler ........ Hep evdesin. ! Ne yapıyorsun ki .... Deyip çekilirler koltuklarına .... Birde özel ilgi beklerler .... Evlenmeden önce neydin! Şimdi nesin derler ..... Kadınlar giderse birden gitmezler ... Gitmeden önce dır dır ederler.... Kimi beş yıl , kimi yirmibeş yıl sonra..... Çok savaşırlar , inatçı olurlar ..... Hele de kör kütük aşık iseler ..... Zaman alır ruhlarının ölmesi , aşkından vazgeçmesi.. Çocukları için savaş verirler ,.. Çocukları büyüdükçe , üzülmesinler isterler .. Her şeyin farkına vardıklarında ise.... Zaten hiç bir duyguyu hissetmezler .,.. Çocuklarını bile sevemez hissedemezler ... Bir damla gözyaşına hasret giderler .. Yaşamaya bile güçleri kalmamış, Sadece yaşayan ölüdürler.... Kadın susuyorsa kadın sadece yatıp uyuyorsa,... Hiçbir şey yapmıyorsa çoktan ruhunu teslim etmiş. Son nefesi bekliyordur ! Rabbinden... Kurtuluşu bekleyen yaşayan ölüdürler..... Ruhu ölmüş bir kadın..... Bir daha asla aşık olamazlar ..... Aşka ve erkeklere dair tek kelime ... Duymak , konuşmak istemezler .. Soruyorum şimdi ...... Ruhu ölmüş olan mı suçludur ?. Ruhu öldüren mi Suçludur ?...

Babam ne olur ! duy sesimi ....
Mezarına sarıldım, ağladım.
Toprağını sevdim ! ..,
Göz yaşlarımı mezarına akıttım.

Ben anlattım , sen sustun,

Kardeşim deriz. olmuyor,....
Ağabey deriz olmuyor.....
Refîkim deriz olmuyor,...
Beyefendi deriz yine olmuyor.

Her hitâbım bî-semer,....

Ne olur söyleyin bana..... Dünya geçtiğimiz gerçek bir handa... İnsanlık neden bu kadar yalan.... Sevgiye aç saygıya hasretiz Cennetin içinde cehennem'deyiz Yalanlar içinde cehennem'lerdeyiz. Herkesin doğrusu doğru.... Herkes inatçı herkes hain. Kimse kimseyi sevmek zorunda değil ki! Herkes herkese saygılı olabilse.... Daha kolay olmaz mıydı hayat. .. Herkes yerini bile bilse..... Görevlerini yerine getirebilse.... Evlerimizi temiz tuttuğumuz gibi.... Çevremizi de temiz tutabilsek... Gençliğe temiz bir dünya..... Güzel bir cennet bırakabilsek canlılara ... Herkes" hep bana" "demese.
Bencillik son bulsa , hayat Bayram olsa. Paylaşmak unutulmuş , kıskançlık çığır açmış. Dünyayı Barış değil , savaşlar esir almış... Küçük bir çocuk gibi dünyayı paylaşamıyorlar. ... Şehitlerimiz neden şehit oluyorlar.... Çocuklar yetim, kadınlar dul...
Analarımız gözü yaşlı.
Değer mi bunlara , ...
Hepimiz gideceğiz bir gün sonunda..,... Dünya sadece sizin mi sandınız. .. Elbet bir gün kötülük bitecek. iyilik kazanacak. .. Ey gafil! Bilesin .......... Her canlının Yaradanı Rabb'i var... Sen kendini ne sanırsın,... İyiliği seçerek sınavını geçmelisin .... Bu gerçek dünyada yalan olma. Elbette sende bir gün bulursun Yaradanı ... . Sen de sınav'dasın unutma! ... Bir bakmışsın ki ! sen de son bulmuşsun .... Yaradanı bulmuşsun .. Geç kalma..................... Geç kalma.....................

Gel dedim ! Gelmeyi bilmedin ... Git dedim ! Gitmeyi bilmedin... Ne sen benden gidebildin.... Ne ben senden gidebildim .. Neydi bu bağlılığın sebebi... Yarada'nın hediyesi mi ... Sevginin gücümüydü ...... Aşkım büyüsümüydü ..... Ne sen bulabildin , ne ben bulabildim.... Sonunu bilmediğimiz bir Mahşer'deyiz .... Kavuşur mu ellerimiz .... Sıkı sıkı sarılıp bir olur mu yüreğimiz.... Huzuru bulup kavuşur muyuz.... Tek bir gerçek var , ... . Ne ben senden gidebildim... Ne sen benden gidebildin.... Yaradan böyle istedi.. Mecnun'la Leyla gibi, Ferhat ile şirin gibi , Sonumuzu bilmeden ...... Ne ben bir başkasını sevebildim ...... Ne sen bir başkasını seçebildin..... Bu şiirin sonu bir meçhule doğru...... Kavuşursak eğer..... Son satırı beraber yazarız.... Kavuşamazsak eğer........ Son satırı kavuşan "Aşk" yazsın.....

Ey nefis! Kime hüküm kesersin, hangi kudretle?
Kimin akıbetini tayin eder, hangi özle ölçersin?
Bir damla kandansın, bir nefeslik can,
Lakin sanırsın ki gökler senin fermanınla döner.

Kendi kuralarınla kurarsın âlemi,

Dün geçti… ..
Bugün bir fırsat ...bir nefes.. bir adım.
Yarın bilinmez
Ama attığın adımlar… yolunu aydınlatır.

Sen doğmadan önce kaderin yazıldı…

Simsiyah bir hayatın içinde ,
Renkleri ayıklamaya çalışıyorsun
Bir umutla gökkuşağını arıyorsun.....
Ama gözlerin hep karanlığa dalıyor.....

Ne kadar mavi olmaya çabalasan da,

Kız kulem sırdaşım .,
Anlamın nede çok bende ....
Her kırıldığımda...
Her mutluluğumda.....
Nedensiz sana geliyorum......
Şimdi güneşi bekliyorum...

Aşk bir yangındı ! İlk ben tutuştum .
Kız Kulesi ezelden Galata’ya aşıktı,
Bu bir bakış değildi, bu sadece yakarıştı ..
Geri dönüşü olmayan kavuşulamayan...

Deniz aynı ne mavi nede masum.