Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
güzel bir sorgulama
Çok doğru dünü anılarımız olarak saklayarak,bugüne bakmalıyız yarını hazırlayabilmek adına,kutluyorum çalışmanızı...
Düne dair yapabileceğimiz tek şey suçlu isek özür dilemek, yarın sa meçhul..o halde bulunduğumuz ânın değerini bilmeli..bu bağlamda yazdığın güzel ve anlamlı çalışmanı kutluyorum kardeşim.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta