Kelepçeler kelepçeleri zincirler zincirleri beslemiş
Adım adım gün be gün kendimiz kendimizi esir etmişiz
Sonra inşa ettiğin bu vücutta sırıtıp kalmışsın
Sanki bir ormanda bir vadide yalnızsın yalnız ve tek
Ağlamışsın dizlerin sanki sıyrılmış gibi öyle
Gülmüşsün gözlerinde sanki tebessüm içinde
Esirisin yine kendi oluşturduğun içselliğinin
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta