Gökyüzünde bir çift bulut olsak,
Ne birleştirirdi ki bizi
Bırakmışken kuzeyden gelen soğuk rüzgara kendimizi…
Yağmur,çamur,kar,fırtına,
Nasıl gelirdik düşüncelerimizde aynı noktaya…
Bir yumurtanın sarısı ve akı gibiydik,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta