Gel gönül gafletten aç gözün uyan,
Bülbül gibi öter dilden ayrılma.
Aynı görüntünün rengine boyan,
Çiçekler içinde gülden ayrılma.
Sâki’yi kevserden alırsan meyi,
Güzel ahlak varsa olursun iyi,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta