İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Kayboldum sen gittiginde
Kayboldum sen yokken
Kayboldum nefesimi sensiz alirken
Kayboldum ben sensiz dogarken
Kayboldum gülüsünü hatırlarken
Kayboldum sensiz uyurken
Kayboldum sensiz hayal kuracakken
Kayboldum sensiz yasarken
Kayboldum sensiz aciktigimda
Kayboldum sensiz senle gittigim yerlerde
Kayboldum seninle sensiz yasatken kayboldum..
Ne deger vermislerdi aslinda
Ayrilmasalar anlayacaklar herseyi
Nekadar cok deger verdiklerini birbirine
Canini malini herseyini feda edebileceklerken ayrilmamaliydi
bir çok ayrılık yaşamış biri olarak her satırını irdeleyerek okudum şiirinizi; son cümle sizi haklı çıkarıyor, tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta