Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
(Senden önce /senden sonra)... ne çok şey değişir şair... Yaslı ve yaş/lı olur bütün sözler... Bütün renkler soluklaşır yanar insanın içinin ormanları. İşte bu yüzden üzülür ağaçlar toprak bile kanar...
Aşk acısı aşikar...
Müthişti şiir.
Sonsuz kutluyorum...
Saygılar...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta