Ayrılık kanımda dolaşan bir zehir gibi çoğu zaman
Gözlerimin önüne çekilmiş bir perde
Yada suskunluğun biriktiği bir yürek.
Çok oldu ayrılıklarla savaşalı
Bazen yenik düşüyorum
Bazen de pes ediyorum
Aslında savaştığım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




şiir dostu şirlerin çok güzel.....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta