Neşeli günlerdi çocukluğum, gidenlerin ardından.
Her giden, bir parçaydı güleç yüzümden.
Şimdilerde ise düşen bin parça…
Çoğunun gidişine aldırmadı küçücük yüreğim.
Yüreğim küçüktü ve herkese yer yoktu.
Büyümek,
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Kader denilen yazgıyı yazan değilse kişi,
Neden kadere yormaz ki hayır işi.
Her şeyi akışına bıraktım, gerisi artık kader.
Hatalarının, bedelini ödedin yüreğim
Kandırma artık kendini, kandırma yeter…
bir kavgadır hayattın kendisi yenmek te ver yenilmekte....her durunda ayakta kalman dilegiyle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta