Sen gölgesinden kalktın diye eğmez başını söğüt ağacı.
Senin indiğin durakta beklemez hiçbir tren dönüşünü.
Bir beden yas tutar gerçekten ruhundan ayrılınca,
Oda en fazla çürüyene kadar sürer..
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta