Geldi çattı işte ayrılık vakti
Kan ağlıyor gönlüm hep için için
Gönlümü dinmeyen sızılar yaktı
Bir selam gönderdim nazlı yar için
Önce kader beni sana çevirdi
Sonra bir vuruşta çarkım devirdi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




değerli dostum ayrılık kimi yakmıyorki ayrılığı anlatan güzel bir çalışma kutluyorum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta