Değiştik ikimizde geçen yıllar mı yıprattı yoksa hata mı yaptık bilemiyorum…
Artık heyecanlandırmıyor beni teninin kokusu, konuşmak gelmiyor içimden.
Şarkılar hatırlatmıyor senle yaşadığım anıları,
bana aldığın eşyalar bir şey ifade etmiyor artık…
Alkolle daha çok buluşuyorum şiddetli konuşmaların akşamlarında.
Yıprandık ikimizde ya anlatamadık derdimizi yâda dinlemeyi bilemedik…
“Ben yoruldum, yapamıyorum, yürütemiyoruz, Allah’ım neden ben…”
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta