Yanlış zamanın ahkâmdan kalma azabı,
Sahipsiz mezarlığın mübalağa dolu intiharı andıran intizarı,
Kabrin ortasında yalnızlık intizamı ölü şarabımın ihtirası,
Soğuk cümleler alnımızdaki yazının inziva kokan imtihanı,
İmkân yaratan mabedin boş kalması bu tenha ruha reva mı?
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta