Alışıyor insan yaşamdaki her oyuna
ölüme doğuma hastalığa
ayrılığa ve de yalnızlığa
yemeğini yiyor etrafını topluyor
yine düşleriyle dans ediyor aklında
çay keyfi saatlerini süslüyor gazete manşetleri
kaybedenlerle sürüyor gönül sohbetleri
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Tebrikler...
ismail bey tebrik ediyorum çok güğzel anlatmışsınıza gerçekten..yüreğinize sağlık..
Güzel insan değerli yorumcu sizi takip etmeye devam edeceğim.Tebrikler.
uygar insanın ayrılık tacı kalıyor yanına...uygalaşmıyansa taktırmıyor yoksul başlata selam tacını değil mi....bu benim fikrim...şiiriniz çok hoş...tebrikler...saygımla
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta