Ayrılık için en az iki şahit gerekiyordu.
Fakat bizim elveda için bir çift sözcüğümüz bile yoktu.
Zamansız yakalanmıştık bu alaboraya.
Yıkılmaz sanıyorduk duvarlarımız.
Korkuları anlamsız buluyorduk sevişirken.
Kaldırımlar aşkımızı kaldıramayacak kadar dar geliyordu.
Gözyaşlarımızın tarifi için şarkı yoktu.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta