Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
çok güzeldi kısa ama nalamı ve finali yakalayabilmiş bir şiirdi..tebrikler selam ve dualarımla
Bir gelse şu saat dokuza.
Olsun artık ne olacaksa.
Bu bekleyiş son bulsun.
Dursun kalbim duracaksa.
Evet ayrılık saati yürekten birşeyleri koparır götürür,vuslatın tez olsun.Kalem yüreğe sağlık tam puanla tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta