Ayrılık Saati Şiirleri - Şair Ayrılık Saati

Her nefeste hikmet yüklü bir öğüt,
Her durağında ayrı bir ders,
Her sessizlikte de bir sır saklıdır.
Sen kalbinde sakla bu sırrı;
Belki de aşkın gerçek yüzü,
Ayrılık saatinde aydınlanır…

Ben, içte kopan fırtınanın sessiz çığlığı,
Küller içinde saklı bir ateşin ağıtı.
Suskun çağrı, derin sızı, silinmez yara,
Adını koyamadığın ama hep kanayan rüya.

Ben, yoklukta varlığın sırra dönmüş sesi,

Gölgeler, sessiz bir yol çizer,
Kırık pusulanın yönsüz bakışıyla.
Yıldızlar, birbirine küskün,
Göğe yazılmış bir sır saklar.

Zaman, ince bir ipte yürür,

Hangi sessizlikte duydum adını, bilmiyorum.
Ne bir gülüşün çağırdı beni, ne de bir sözün.
Zamanın kıyısında, anlamların sustuğu yerde
Bulut gibi belirdin, sebepsizliğin en güzel halinde.

Sesin yoktu ama içimde bir yankıydın,

Gülüşünü sevdim,
karanlığın en ağır yükünde,
bir kandil değil,
sonsuzluğun eşiğinde açılan görünmez bir kapı gibi.

Kırık aynaların içinden

Seni uykundan alıp gidenleri anladım,
Gecenin sessizliğinde izleri kaldı.
Bir sözün titredi duvarlarda,
Ben sustukça içim daha çok anlattı.

Gölgeler uzadı, zaman ağırlaştı,

Gün batarken ufukta,
Sessizce çekilir gölgeler.
Bir hüzün çöker yüreğime,
Vakti saat artık Ayrılık der.

Geçmişin tatlı izleri,

Bir hayalet gibi süzülürüm zamanın kırık aynalarında,
Geçmişin gölgeleriyle yüzleşir, sessizliğe sarılırım.
Her nefesim, unutulmuş bir hikayenin yankısıdır,
Her adımım, görünmez bir kapının eşiğinde.

Karanlık beni saklar, ama yok etmez,

Manam, manaların ötesinde yankılanır,
Canım, canların ötesinde uçar.
Gönlümde saklı bir sır vardır,
Sırrım, sırların ötesinde çağlar.

Gözlerimde bir ışık yanar,