Ayrılık Rüzgarı Şiiri - Zihni Derin

AYRILIK RÜZGARI
​Esmeye başladı o dertli yel bak,
Bağrıma saplandı soğuk bir bıçak.
Kaderin elinde bu son durak bak,
Yollarım ayrıldı, bitti bu rüya.

​Gönül bahçesinde ruhum karardı,
Güneşin doğduğu ufuk bozardı.
Meğer bu sevdanın sonu firardı,
Umutlar savruldu, bitti bu rüya.

​Hasretin yükünü vurdum sırtıma,
İçimde koptu bak büyük fırtına.
Gerek yok artık hiç bir şartıma,
Dizlerim büküldü, bitti bu rüya.

​Gözümden dökülen yaşlar sel oldu,
Dünkü şen bahçeler şimdi çöl oldu.
Dildeki sözlerim birer kül oldu,
Sözlerim tükendi, bitti bu rüya.

​Ne selam gönderdin ne haber saldın,
Bende bu gurbetin eline çaldın.
Sen kendi yolunda hayale daldın,
Yalnızlık baş tacı, bitti bu rüya.

​Kırıldı kanadım uçamaz oldum,
Bu çıkış kapısı açamaz oldum.
Kendi gölgemden de kaçamaz oldum,
Zindanlar meskenim, bitti bu rüya.

​Hatıralar şimdi birer birer kor,
Sensiz bu hayatı gel de bana sor.
Yaşamak dediğin ölümden de zor,
Nefesim kesildi, bitti bu rüya.

​Dağlar arasına dumanlar çöktü,
Felek bile bize boynunu büktü.
Yıllar ömrümüzden ne ömür söktü,
Zaman gelip geçti, bitti bu rüya.

​Emanet bıraktım her neyim varsa,
Dünya dar geliyor yer gök ağlarsa.
Yüreğim yanıyor ateş dağlarsa,
Vuslat hayal oldu, bitti bu rüya.

Zihni-der dilimde yarım bir hece.
​Kalemim kağıda küstü bu gece,
Çözülmez bu dertler sanki bilmece,
Elveda ey sevgili, bitti bu rüya.
Yazan Şair:Zihni DERİN