Ayrılık kokuyordu hava!
Beyaz gülüşlü çiçeğim
Yaban gülüne dönüşüp
Kanatıyordu yüreğimi dikenleriyle...
Sarsıldım ve ağladım
Neydi sevgimize haset olan
fezayı bağlayarak yorgun kanatlarına
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Devamını Oku
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Belkide yüreğin içtiği acılarla olgunlaşıp,içine ve kendine gülmeyi ve gözyaşlarını yenmeyi başarıverir bir gün.Kim bilir!..Yüreğine sağlık...Umutların seni hiç bırakmamasını diliyorum.Çünkü sen yaralısın galiba.Buna ihtiyacın var...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta