Var mıdır çehrende kaderinin öyküsü,
Dilinde yalnızlığa vurulmuşluğun türküsü...
Bilmem gönülden gönüle açılan kapıların,
Var mıdır ardında mutluluğa sürgüsü...
Oysa gözlerinde güneşin doğuşunu izlemek,
Ve tüm zifiri karanlıklardan sonsuza dek gizlemek
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta